قرارداد کار

قرارداد پاره وقت چگونه است؟

  • تا چندین سال گذشته قراردادها یا کارهای پاره وقت یادآور کار نیمه وقت دانشجویان شاغل بود، اما در شرایط فعلی کار نیمه وقت صرفا مخصوص دانشجویان نیست و بسیاری از اقشار جامعه گاهی فعالیت های کاری به صورت پاره وقت و نیمه وقت دارند و بسیاری از افراد متخصص هستند که معمولا ترجیح می‌دهند به‌ صورت پاره وقت به کسب روزی بپردازند.

    با پیشرفت علم و تکنولوژی و گسترش بستر اینترنت در سراسر کشور، اشخاص بسیار زیادی به انجام کار به‌ صورت اینترنی و پاره وقت علاقه زیادی نشان می‌دهند. فعالیت کاری به‌ صورت نیمه وقت مزایایی بسیاری هم برای کارفرمایان و هم برای کارکنان دارد، هر چند می توان معایبی نیز برای شاغلان به آن در نظر گرفت که در ادامه به آن‌ها پرداخته خواهد شد.

    قرارداد کار پاره وقت چیست؟

    در ابتدای امر حتما به شما توصیه می کنیم از عقد هرگونه قرارداد، بدون اخذ مشاوره از وکلای دادگستری متخصص در حوزه قراردادها جدا خودداری بفرمایید. تنظیم هر قراردادی یک امر تخصصی است که به هیچ عنوان از عهده اشخاص عادی بر نمی آید.

    مطالب و تعاریف آماری و قانونی از کار پاره وقت معمولا متفاوت است. در اغلب کشورها، قوانین و تعاریف قانونی مربوط به قرارداد کار پاره وقت، مشابه تعریف قانونی از کار تمام وقت است.

    در بسیاری از کشورها نیز کار پاره وقت تعریف درست و حسابی برای آن در قانون تبیین نشده است و متاسفانه کارفرمایان از اشخاصی که به کار پاره وقت اشتغال داشته و آن را انتخاب کرده‌اند، معمولا هیچ پشتیبانی نمی‌کنند.

    در عین حال کارفرمایان بی شماری هستند که برای کارگران و کارمندان پاره وقت خود و تخصص شغلی آن‌ ها ارزش بالایی قائل هستند و کلیه حقوق قانونی آن‌ها را نیز به تناسب کارآمدی آن ها پرداخت می‌کنند.

    کار پاره وقت در دیکشنری مرجع کسب و کار این‌گونه تعریف گردیده است: «در کار پاره وقت نیازی به رعایت ضروریات و الزامات یا استانداردهای کار تمام وقت نیست، و کار پاره وقت به مشارکت در انجام یک فعالیت شغلی است که معمولا به گذراندن کسری از وقت در مقایسه با یک همتای تمام وقت گفته می شود.»

    در دنیای دیجیتال و عصر اینترنت امروزی کار پاره وقت و انجام دورکاری دو واژه به هم تنیده می باشند، و کار پاره وقت ساعات کمتری در روز یا در هفته نسبت به شغل تمام وقت به خود اختصاص داده است.

    البته هستند کارمندان بسیاری که به ‌صورت حضوری در شرکت ها حاضر می شوند و طی تنظیم قراردادی، کار پاره وقت یا پارت تایم در آن شرکت انجام می دهند.

    کار پاره وقت

    قراردادهای پاره وقت به چند دسته تقسیم می شوند؟

    معمولا کار پاره وقت به دو صورت غیرحضوری و حضوری انجام می‌ گردد.

    کار پاره وقت حضوری

    کار پاره وقت حضوری، به فعالیت کاری که معمولا در ساعات غیر اداری انجام می‌ گردد ولی جزیی از ساعات کار حضوری قرار می‌گیرند. با توجه به اینکه ساعات کاری عادی برای مشاغل تمام وقت بین ساعت 8 صبح تا 5 بعد از ظهر تعریف شده است، فعالیت کاری در غیر این ساعات مثلا ساعت 17 تا 22 را باید کار نیمه وقت به حساب آورد.

    حال ممکن است این کار، فعالیت در یک کافی‌شاپ، کارخانه و یا در یک داروخانه باشد. البته توضیحات ذکر شده به این معنی نیست که کار پاره وقت در ساعات اداری انجام نمی شود بلکه ممکن است تدریس در یک دانشگاه یا آموزشگاه خصوصی نیز در ساعات معمول کاری انجام گردد ولی ساعات کاری کمتری را در مقایسه با کار تمام وقت، به خود اختصاص می دهند.

    کار پاره وقت غیرحضوری

    قراردادهای کاری پاره وقت غیرحضوری، با عناوین دیگری مانند دورکاری یا فریلنسری نیز شناخته می‌شوند. ارجحیت این نوع فعالیت کاری در مقایسه با مورد قبل انعطاف‌پذیر بودن زمان کار می باشد.

    با وجود رونق علم و تکنولوژی و گسترش آن در تمام دنیا، افراد قادر خواهند بود تا بسیاری از کارهای پاره وقت را از طریق سیستم اینترنت و فضای مجازی انجام دهند.

    به عنوان نمونه می‌توان برای یک شرکت تولید محتوای اینترنت کار کرد یا کار پاره وقت برنامه نویسی انجام داد. در امور پژوهشی نیز می‌ توان به‌صورت دورکاری همکاری های پاره وقت داشت.

    طراحی گرافیک، حسابرسی، استراتژیست محتوا، مترجمی و ویراستاری از انواع دیگر فعالیت های کاری پاره وقت به ‌صورت دورکاری می باشد.

    قرارداد کار پاره وقت چگونه تنظیم می گردد و شامل چه مواردی است؟

    ماده 7 قانون کار، شروع و تنظیم روابط فیمابین کارگر و کارفرما را با انعقاد « قرارداد » چه به صورت کتبی و چه به صورت شفاهی تعریف نموده است.

    در خصوص کار پاره وقت یا کار ساعتی نیز همین موضوع حاکم است. در قراردادهای کار پاره وقت نیز باید قراردادی بین طرفین تنظیم و به امضا برسد.

    در این نوع از قراردادها می توان با رضایت طرفین قرارداد، ساعات کار را به صورت پاره  وقت و با رعایت مقررات قانونی تنظیم نمود. تفاوت روشن میان قوانین کار پاره وقت با سایر قرارداد های دیگر، به مقدار ساعت کار و پرداخت مزایا آن ها اشاره دارد.

    ساعت کاری قرارداد پاره وقت چه تفاوتی با سایر قراردادهای کار دارد؟

    کارگران عادی، 44 ساعت در هفته و 192 ساعت در ماه، به فعالیت کاری تمام وقت مشغول هستند، در حالی که کارگران پاره وقت با توافق لازم با کارفرمای خود، قادرند در این ساعات تغییر ایجاد نمایند.

    پس منطقی است که دستمزد و مزایای آن ها هم مطابق مدت کارکردشان تعیین و پرداخت گردد. کارگرانی که به صورت پاره وقت و با توافق با کارفرمای خود کار می کنند باید به نسبت ساعات کاری آن ها، حداقل های قانونی نیز در موردشان رعایت شود.

    دستمزد کارگران پاره وقت در نظام مزد ساعتی چگونه محاسبه می شود؟

    به موجب تبصره یک ماده 35 قانون کار ، چنانچه مزد مطابق میزان انجام کار و یا محصول تولید شده باشد ، به آن کارمزد گویند. ضمناً اگر مزد معلقه بر اساس محصول تولید شده و یا میزان انجام فعالیت در مدت زمانی مشخص باشد ، کارمزد ساعتی نام دارد.

    مبنای محاسبه حقوق کارگران ساعتی، تعلق مزد ثابت و مزد مزایا است، به این شکل که برای محاسبه مزد ثابت، مزد روزانه بر عدد 7.33 (ساعت کاری روزانه که اصطلاحا 8 ساعت گفته می شود) تقسیم می گردد تا نرخ یک ساعت مزد ثابت حاصل شود و برای محاسبه مزایا، مبلغ بن کارگری و حق مسکن هم بر عدد 7.33 تقسیم می گردد. مجموع این دو عدد مزد ثابت کارگر را نمایان خواهد ساخت.

    در این مرحله با توجه به میزان ساعات کار که در قرارداد تعیین گردیده است، حقوق کار نیز با ضرب ساعات انجام کار در مزد مبنا قابل مطالبه خواهد بود.

    میزان اضافه کاری در کار ساعتی و پاره وقت چگونه محاسبه می شود؟

    در صورتی که فردی با کارفرما قرارداد ساعتی پاره وقت ببندد به این صورت که مثلا هفته ای 34 ساعت کار کند و فرضاً 4 روز در هفته در شرکت حضور یابد، اگر این فرد در یک هفته 35 ساعت کار به کارفرما ارائه دهد مطابق قرارداد، 1 ساعت بالاتر از 34 ساعت اضافه کار محسوب می شود و مبلغ اضافه کاری وی باید طبق قانون کار (40 درصد اضافه بر مزد ساعتی) پرداخت گردد.

    در این شرایط، برخی از کارفرمایان به اشتباه 44 ساعت را مبنای محاسبه و پرداخت حقوق اضافه کاری قرار می دهند، در صورتی که نوع قرارداد فقط تعلق 34 ساعت در هفته بوده و هر ساعتی بیشتر از آن اضافه کار به حساب می آید.

    آیا در قرارداد های پاره وقت وساعتی حق بیمه نیز باید توسط کارفرمایان پرداخت گردد؟

    مطابق با قانون کار، تمامی فعالیت‌ها و کارهایی که در ازای پرداخت مزد صورت می پذیرد، مشمول مقررات و ضوابط قانون کار بوده و نحوه و ساعت همکاری، تاثیری در این فرآیند نخواهد داشت.

    بنابراین قراردادهای پاره‌وقت کار  نیز در شمول قانون کار بوده و  مطابق با ماده 148 قانون کار مشمول مقررات تامین‌اجتماعی نیز هستند. در فعالیت های پاره‌ وقت به ازای هر هشت (8) ساعت کار باید یک روز حق‌بیمه به‌ حساب سازمان تامین اجتماعی واریز شود.

    از آن جایی که مزایای رفاهی و انگیزشی هم متناسب با ساعات کار به کارمندان پاره وقت پرداخت می‌شود، به همان میزان نیز بن و حق مسکن نیز به کارگر تعلق می گیرد زیرا در نظام مزد ساعتی، کارفرمایان موظف هستند به جز مزد ثابت، مزایای رفاهی از قبیل حق مسکن، کمک عائله‌مندی و حق خواربار را به نسبت ساعات کار کارگران پاره وقت، محاسبه و به کارگر پرداخت نمایند.

    بر اساس ماده 32 قانون تامین اجتماعی حق بیمه متعلقه به کارگران پاره وقت، مطابق با درآمد ماهانه آن ها محاسبه و دریافت خواهد شد که این حق بیمه در هیچ موردی نباید از حق بیمه ای که به حداقل مزد کارگر تعلق خواهد گرفت کمتر باشد. این ماده در مورد حق بیمه کارگرانی است که به صورت کارمزدی کار می کنند نیز تسری دارد.

    لذا از بیمه شدگانی که مشمول صندوق تامین اجتماعی باشند و از لحاظ کاری تابع قانون کار به صورت کارمزدی باشند، حق بیمه اخذ می گردد. ضمنا درآمد بیمه شدگانی که به صورت کارمزدی مشغول به کار می باشند، منوط به میزان کاری است که توسط آن ها انجام می گردد.

    برای دریافت حق بیمه از کارگران پاره وقت، باید ابتدا درآمد ماهانه آن ها محاسبه گردد. از آن جایی که این افراد در ازای کاری که انجام می دهند ، دستمزد می گیرند و دریافت مزد آن ها به صورت روزانه و ماهانه نیست ، پس درآمد آنها نیز به صورت ماهانه در نظر گرفته شده و حق بیمه به ماخذ کل درآمد ماهانه آن ها محاسبه و پرداخت می گردد.

    بر اساس ماده 43 قانون کار ، کارگران کارمزد برای روزهای تعطیلات رسمی،  مرخصی و جمعه ها، استحقاق دریافت مزد را دارند و مبنای میانگین کارمزد آن ها در روزهای کارکرد آخرین ماه کار آن ها است.

    شغل پاره وقت

    میزان مرخصی در قرارداد کار پاره وقت چگونه محاسبه می گردد؟

    کارگرانی که به کار پاره وقت مشغولند معمولا نمی توانند از مرخصی استفاده نمایند، اما در شرکت هایی که فعالیت آن ها جنبه استمراری دارد، کارمندی که مشمول مزد ساعتی باشد، امکان استفاده از تعطیلات رسمی با مزد و مرخصی را نیز دارا خواهد بود.

    همچنین بر اساس توافقاتی که به سه روز کار در هفته یا پانزده روز کار در ماه اشاره دارد، کارگران پاره وقت قادر خواهند بود متناسب با میزان روزهای حضور و وضعیت بیمه خود، تقاضای مرخصی از کارفرما داشته باشد. ضمنا اعمال مرخصی استعلاجی به علاوه سایر مرخصی های بدون حقوق نیز در خصوص کارگران پاره وقت قابل مطالبه است.

    آیا امکان پرداخت عیدی در مشاغل پاره وقت نیز متصور است؟

    بر اساس شرایط قانون کار و از آنجایی که به همه کارکنان دیگر عیدی تعلق می گیرد، مطابق با ماده 39 قانون کار، مزایا و مزد کارگرانی که به شکل نیمه وقت یا کمتر از ساعات قانونی به کار مشغول هستند به نسبت ساعات کاری که انجام می دهند محاسبه شده و پرداخت می‌ گردد. ضمناً عیدی و پاداش کارکنان پاره وقت نیز از این قاعده کلی مستثنی نخواهد بود.

    طبق قانون، کارفرمایان مکلف هستند به هر یک از کارگران خود متناسب با یک سال کار، معادل شصت روز آخرین مزد، به‌عنوان پاداش و عیدی پرداخت نمایند و مبلغ پرداختی عیدی و پاداش به هریک از کارکنان نباید از معادل 90 روز حداقل مزد روزانه قانونی تجاوز نماید.

    بنابراین مبلغ پرداختی به کارکنانی که کمتر از یک سال در شرکت یا کارگاهی به فعالیت مشغول بوده اند باید به نسبت شصت روز مزد و به ‌نسبت ایام کارکرد در سال، محاسبه و توسط کارفرما پرداخت گردد و مبلغ عیدی و پاداش برای هر ماه نباید از یک‌دوازدهم سقف تعیین شده تجاوز نماید.

    نحوه پرداخت سنوات در کار پاره وقت به چه میزانی است؟

    نحوه محاسبه سنوات و خسارات و مزایای متعلق پایان کار در خصوص کارگران کارمزد، میانگین مجموع پرداختی در آخرین نود روز کارکرد کارگر خواهد بود.

    البته همانگونه که ذکر شد پیشنهاد می گردد به دلیل جوانب متعدد و بعضا پیچیده تنظیم کلیه قراردادها، که قرارداد کار پاره وقت نیز از آن مستثنی نیست، لطفا قبل از هرگونه اقدام به عقد این گونه قراردادها با کارفرمایان، اطلاعات کامل و مورد نیاز خود را در این موارد کسب نمایید.

    وکیل کار 24 با کادری از بهترین وکلا و مشاوران حقوقی کارکشته در مسائل مربوط به حقوق قراردادها، تا رفع کامل مشکلات حقوقی در کنار شما خواهند بود. با ما تماس حاصل نموده و در این زمینه یا موارد دیگر با وکیل پایه یک دادگستری یا مشاور حقوقی متخصص مورد نظر خود مشاوره حقوقی حضوری یا مشاوره حقوقی تلفنی مورد نیاز خود را دریافت نمایید.

    آیا استخدام نیروی کار پاره وقت برای کارفرما مزایای خاصی به همراه دارد؟

    استخدام کارمندان پاره وقت مزایای بسیار زیادی را برای مشاغل کوچک، شرکت‌های نوپا و حتی شرکت‌های چندملیتی فراهم آورده است.

    بسیاری از شرکت‌ها منابع درآمدی لازم را برای بکارگیری یک کارمند حرفه‌ای به‌صورت استخدام تمام وقت را ندارند، یا برای شغل مورد نظر، احتیاج به همکاری به‌ شکل تمام وقت ندارند.

    در این شرایط، به کارگیری کارگران به‌ صورت نیمه وقت می‌تواند نیازهای هر شرکتی را برآورده نماید. و مطمئنا مجموعه‌ای از مزایا را برای کسب و کارهای نوپا یا حتی قدیمی به همراه دارد.

    در یک کسب و کار نوپا، بکارگیری کارکنان پاره وقت، قطعا به رشد تجارت شرکت کمک شایان توجهی خواهد کرد، و فشار مالی در بودجه آن‌ شرکت را نیز به حداقل ممکن می‌رساند.

    رموزی که کارفرمایان، تازه متوجه آن شده‌اند این نکته است که کارگران نیمه وقت، کانون و منبعی از اطلاعات حرفه‌ای و با تجربه را در خود دارند که با توجه به روش و سبک زندگی خاص خود، فعالیت های شغلی پاره وقت را انتخاب کرده اند.

    متقاضیان کار پاره وقت ممکن است قبلا فعالیتی تمام وقت داشته‌اند و هم اکنون به دلایلی همچون مراقبت از عزیزان، زایمان و یا بیماری خاصی، قادر نیستند به‌صورت تمام وقت شغلی را دنبال کنند. بنابراین قراردادهای کاری نیمه وقت، پلی برای بازگشت به اشتغال می باشد.

    کارفرمایان با به کار گیری کارکنان پاره وقت می‌توانند دستاوردهای زیادی کسب کنند که در ادامه به آن‌ ها خواهیم پرداخت:

    کار پاره وقت

    تامین نیازهای شرکت با بودجه کمتر

    شرکت‌های کوچک و متوسط معمولا برای برخی تخصص‌ها نیازی به کارکنان دائم در حرفه مورد نظر خود ندارند و یا اینکه اعتبارات و بودجه کافی برای به کارگیری اشخاص متخصص را ندارند.

    با وجود این شرایط باید کارمندانی را به استخدام شرکت درآورند که به‌ شکل پاره وقت احتیاجات شرکت را برآورده نمایند. تحت رعایت این شرایط است که شرکت‌های نوپا نیز می‌توانند بودجه محدود خود را مدیریت نمایند.

    فرصت ایجاد رقابت با رقبای بزرگ‌تر حاصل می گردد

    شرکت‌های متوسط و کوچک، همچنین شرکت‌های نوپا با عنایت به بودجه محدودی که دارند قادر نیستند با شرکت های بزرگ و رقبای خود به رقابت بپردازند و در نهایت به حاشیه رانده می شوند.

    بهترین راه‌ حل رقابت با این رقبای بزرگ و برای این نوع کسب و کارها، کم کردن هزینه با استخدام کارکنان نیمه وقت متخصص است. این شرکت‌ها با پیشنهاد فرصت‌های پاره وقت و انعطاف‌پذیر در زمان آگهی استخدام، به هر نحو توجه افراد جویای کار که قابل‌دسترس نیستند را به خود جذب می کنند.

    این اشخاص غیر قابل‌دسترس، معمولا افراد متخصصی می باشند که با توجه به سبک خاص زندگی که دارند، قادر نیستند به طور تمام وقت کار کنند. ضمنا بکارگیری چنین افراد متخصصی برای ارتقاء رقابت کسب و کار با رقبای بزرگ امری ضروری و جدی است.

    شانس استفاده از نیروهای متخصص بیشتر می‌شود

    اغلب کارفرمایان تمایل دارند، نیروی برابری از مرد و زن را در شرکت خود به کارگیری کنند. در چنین شرایطی خانم ها به دلیل سبک طبیعی خاصی که در زندگی دارند معمولا قادر نیستند که به‌ صورت تمام وقت کار کنند، بنابراین می توان با استخدام نیروی کار پاره وقت، برابری نیروی زن و مرد را کمی بهبود بخشند.

    به کارگیری کارکنان نیمه وقت از آن جایی که روشی موفق در معرفی مجدد متخصصان ماهر و با ارزش است، مطمئناً می‌تواند به بهتر شدن ابتکارات در خصوص تنوع و برابری نیروی زن و مرد کمک نماید و به ‌نوبه خود نیروی کار شما را ارتقا دهد.

    این اعمال یک برتری مضاعف دیگر برای کارفرمایان خواهد داشت و آن این است که به مشتریان بالقوه نشان می‌دهد که شرکتشان به داشتن نیروی کار برابر ارزش قائل است.

    فرصتی برای استخدام کارکنان چابک‌تر به وجود می آید

    اگر نیاز مشتری موجب شود که شرکت یا کارگاه موصوف در خارج از ساعت کاری نیز به فعالیت بپردازد، بکارگیری نیروهای کار پاره وقت و منعطف می‌تواند مطمئنا راهی مناسب برای تسهیل چابک شدن کار شما باشد.

    کارکنان نیمه وقت قادر هستند به شرکت در جواب دهی و مدیریت تغییرات در اوج عرضه و تقاضا کمک نمایند. برای مثال، شرکت قادر است در هنگام اوج مصرف از نیروهای بیشتری کمک بگیرد و با استفاده از کارکنان پاره وقت در هنگام شب‌ یا در پایان هفته‌، ساعت کاری شرکت را تمدید کرده و افزایش دهند.

    سنجش و ارزیابی نیروی کار پاره وقت سریع‌تر صورت می‌گیرد

    کارفرمایان یا همان روسای شرکت ها بیش از حد ممکن درگیر فعالیت کاری هستند و در دنیای پر رقابت امروز تلاش می کنند تا با نیازهای یک رقابت سالم همگام شوند. همین امر باعث می‌شود تا از کارمندان خود انتظار کار بیشتری را داشته باشند.

    این افزایش کار تأثیرات مخرب بر سلامت جسمی و روحی کارمند می گذارد و در عین حال بهره‌ وری لازم در کار شرکت حاصل نمی شود.

    به کار گیری نیروی کار پاره وقت به جهت نرمش و انعطاف پذیری که دارد، می‌تواند روش مناسبی برای حمایت از کارمندانی باشد که بیش از حد درگیر کار می گردند و علاوه بر حمایت از آن ها، مطمئنا موجب اشتغال‌زایی هم می گردد.

    در این شرایط خوب، کارمندان تمام وقت نیز حس می‌کنند برای کارفرما خود ارزشمند هستند و به سلامت جسم و روان آن‌ها اهمیت داده می‌شود پس آن ها نیز به کارمندانی وفادار مبدل می‌ گردند و در زمان بروز مشکل نیز کار را ترک نمی کنند.

    قرارداد کار

    چه مزایایی برای انجام کار پاره وقت، برای متقاضیان این قبیل فعالیت ها وجود دارد؟

    اشاره شد که بسیاری از اشخاص متقاضی کار به جهت سبک زندگی که دارند به دنبال کار پاره وقت هستند. این نیروهای کار ممکن است هم‌ زمان با تکالیفی که در زندگی خود دارند، برای بدست آوردن تجربه بیشتر یا درآمدزایی بهتر و یا اینکه مهارت شغلی خود را فراموش نکنند، به کار نیمه وقت بپردازند.

    کاملا درست است که شاید کار نیمه وقت نیز علاوه بر محاسن، معایبی هم داشته باشد. ولی در برخی مواقع، تنها راه استخدام برای برخی افراد جویای کار است که بالاتر از تبعات مالی آشکاری که دارد، مزایای مهم دیگری نیز به همراه خواهد داشت که در ادامه به این موارد اشاره خواهد شد:

    مزیت اول: داشتن وقت آزاد بیشتر (انعطاف‌پذیری برنامه‌ها)

    قطعا مهمترین مزیت کار پاره وقت، بدست آوردن وقت آزاد بیشتری است که در آن می‌توان برنامه های فوق‌برنامه را هم دنبال کرد. افرادی که اعتبار علمی کافی برای شغل رویایی خود را ندارند، یک فعالیت شغلی پاره وقت می تواند برای آن ها گام بزرگی باشد که به آن‌ها اعتماد به نفس برای به دست آوردن گواهی‌نامه‌ های لازم را بدهد.

    برخی اشخاص نیز در هنگام انجام کار پاره وقت می توانند مدارج تحصیلی خود را ادامه دهند. مردان و خصوصا زنان بسیاری هستند که به دلیل مراقبت از کودکان، پدر یا مادر نمی توانند به انجام کار تمام وقت مشغول شوند، انعطاف‌پذیری کارهای نیمه وقت به آن‌ها کمک خواهدکرد که به مسئولیت‌های دیگر زندگی خود، رسیدگی نمایند.

    مزیت دوم: ایجاد فرصت‌های کاری بیشتر

    کارهای پاره وقت این امکان را دارند که به فرصت های خوبی تبدیل شوند. مثلا اگر افراد جویای کار قادر باشند کار خود را به‌خوبی پیدا نمایند، می‌توانند مهارت و تخصص خود را در زمینه موردنظر بالا ببرند.

    در کنار این موضوع، بسیاری از فرصت‌های جدید ظاهر می‌گردد و این بوجود آمدن فرصت‌های نو، به این دلیل است که خود را در یک محیط مناسب قرار داده‌اند.

    در برخی مواقع شرکت ها برای تأمین نیاز و احتیاجاتی که به تازگی در تیم آن‌ها نمایان گردیده است، کارمندان نیمه وقت خود را با در نظر گرفتن مهارت آن‌ها، استخدام می نمایند.

    بسیاری از اشخاص مهارت انجام کار تمام وقت را در خود می بینند، اما موقعیت کاری تمام وقت مناسب در یک شرکت، معمولا در دسترس نیست. لذا افراد با پذیرفتن کار پاره وقت می‌تواند خود را به‌ عنوان نامزدی در دسترس نشان دهد.

    در این شرایط کارفرمایی که تمایل به استخدام یک فرد بی‌تجربه به‌صورت تمام وقت را ندارد، قطعا تمایل دارند که یک نیروی کار مشتاق را به‌صورت نیمه وقت استخدام نمایند که اشتیاق، سطح یادگیری و تلاش او را برای تبدیل عضویتش به کارمندی تمام وقت، محک بزند.

    مزیت سوم: درآمد بیشتر

    شاید انتظار کسب درآمد بیشتر از کار پاره وقت به نظر غیر منطقی باشد. اما کار نیمه وقت می‌تواند در برخی مواقع درآمد بیشتری را برای نیروی کار به ارمغان آورد. البته این امر برای افرادی مهیا می شود که استعداد و توانایی کار در بیشتر از یک شغل را دارا باشند.

    مثلا افرادی که در دو شرکت مختلف به انجام کار پاره وقت اشتغال دارند، ممکن است درآمد ترکیبی بالاتری نسبت به یک شغل تمام وقت داشته باشد.

    البته هستند افراد متخصصی مانند برنامه نویسان کامپیوتری که امکان دارد شغل تمام وقت و ثابت داشته باشند و برای کسب درآمد بیشتر به شغل پاره وقت دوم  بپردازند.

    مزیت چهارم: بهبود سلامت و کاهش استرس کاری

    فعالیت های تمام وقت در برخی مواقع بسیار طاقت فرسا می باشد. تحقیقات بیانگر این است که کارمندان تمام وقت به دلیل نبود زمان لازم برای ورزش یا استفاده از فضای باز و نور خورشید و داشتن سبک یکنواخت زندگی، احساس افسردگی بیشتر و فرسودگی می‌کنند. در مقابل افرادی که کار پاره وقت دارند فرصت بیشتری برای باشگاه، تفریح و خواب شب دارند.

    بنابراین مشاغل پاره وقت می‌تواند میزان استرس شما را کم کند زیرا در محل کار از سطح مسئولیت کمتری برخوردار هستید، به همین جهت قادر هستند تعادل بیشتری بین کار و زندگی ایجاد نمایند. از آن جایی که شما در کار پاره وقت کمتر فعالیت کاری دارید، پس می‌توانید از فعالیت خود لذت بیشتری ببرید بدون اینکه نیاز با شد بار مسئولیت کاری خود را در تمام روز بر دوش خود حمل کنید.

    البته این به این معنی نیست که شما احتیاجی به حضور حرفه‌ای در محل کار خود ندارید، بلکه شما حتما باید تلاش وافر خود را در دفتر کار بالا برده و تعهدات و تکالیف خود را باید به ‌موقع انجام دهید و البته با همکاران خود رابطه قوی نیز برقرار نمایید.

    مزیت پنجم: رسیدگی به امور خانواده

    فعالیت به صورت نیمه وقت برای افراد خانواده‌گرا، بسیار مناسب و ایده‌آل است. به خصوص برای اشخاصی که دوست دارند شخصاً به آموزش و مسائل مربوط به فرزندانشان رسیدگی نمایند.

    افراد دارای قرارداد کار پاره وقت در هزینه‌های جانبی خود مثل مخارج پرستار کودک، مهدکودک و سرویس رفت‌ و آمد کودکان صرفه‌جویی می نمایند و فرزندانشان دارای سلامت جسمی و روحی بهتری نیز هستند.

    مزیت ششم: افزایش مهارت‌ مدیریت زمان

    هنگامی که شما یک کار پاره وقت به دست می‌آورید و ساعت آن به‌طور مثال ساعت 5 تا 9 عصر است، بنابراین یک روال ثابت همیشگی را دنبال خواهید کرد.

    بسیاری از افراد نیز به شکل دورکاری و با ساعت کار منعطف‌تر به کار نیمه وقت اشتغال دارند. شما در عین حال که شاغل هستید وقت آزاد بیشتری برای انجام دیگر کارها و مسئولیت‌های خود دارید.

    با توجه به این مطالب باید با مدیریت کردن زمان به ‌خوبی از پس تقسیم زمان برای انجام کار نیمه وقت و دیگر مسئولیت‌های خود بربیایید و وقت آزاد برای مسائل شخصی خود مثل مطالعه، تفریح و ورزش داشته باشید.

    مهمترین معایب کاره های پاره وقت یا ساعتی

    کارهای نیمه وقت و ساعتی علاوه بر مزایایی بسیار زیادی که در بالا به آن ها اشاره کردیم، دارای معایبی نیز هست که در ادامه به‌اختصار به این معایب خواهیم پرداخت:

    • کار پاره وقت هیچ امنیت شغلی ندارد
    • در صورت وقوع بحران اقتصادی، معمولا اولین کارمندانی مورد تعدیل شرکت‌ها قرار می گیرند کارمندان پاره وقت هستند و شرکت ها به راحتی این کارمندان را رها می نمایند.
    • برخی از کارفرمایان نیز از بیمه نمودن کارکنان پاره وقت خود می گریزند و در نتیجه این نوع افراد شاغل دارای بیمه تامین اجتماعی هم نیستند.
    • کاره پاره وقت معمولا بازنشستگی هم ندارد.
    • در کار نیمه وقت معمولا شانس کمتری برای ترفیع شغلی وجود دارد.

    کار پاره وقت

    آیا برای تنظیم قرارداد پاره وقت و یا طرح شکایت یا دفاع از قرارداد منعقده، نیاز به استفاده از خدمات وکیل داریم؟

    طرح دعوا در مسایل مربوطه دارای قوانین و مقررات خاصی است که اشخاص عادی اطلاعات بسیار اندکی در مورد آن‌ها دارند. مشاوران و وکلای دادگستری افرادی هستند که در این زمینه، دارای بینش، تخصص و آگاهی کاملی بوده و می توانند در رسیدگی به این نوع پرونده ها، خصوصا موضوعات اشاره شده، گره گشای موکل خود باشند.

    از مهم‌ ترین مزایای استفاده از وکیل کار 24: صرفه جویی در وقت و هزینه، رسیدن به نتیجه دلخواه و مطلوب در کمترین زمان ممکن، رهایی از رفت و آمدهای متوالی، وقت گیر، چالش برانگیز و استرس زا به دادگاه، تامین و حفظ حق و حقوق موکل در پروسه رسیدگی به دعاوی مربوط به قانون کار خواهد بود.

    اگر می خواهید تنظیم قرارداد یا طرح دعوا یا دفاع شما در خصوص موارد یاد شده به نتیجه مطلوبی برسد و حقوق از دست رفته تان را به دست آورید، به شما توصیه می کنیم که با یک وکیل مجرب در این حوزه حتما مشورت کنید.

    اغلب بعضی از مسائل پیش می آید که شاید از نظر شما عادی جلوه کند ولی برعکس، بسیار مهم هستند و می توانند در روند پرونده تاثیر گذار باشند. وکیل با تجربه و صادق می تواند شما را در خصوص موارد یاد شده، آگاه نماید.

    همچنین وکلای دادگستری قادرند در مورد کم و کیف تنظیم قرارداد و نحوه دفاع از دعاوی قراردادی، شما را راهنمایی کنند و می تواند بررسی نمایند که آیا ادله و مدارک کافی برای دفاع از شکایت، از سوی شما ارائه شده است یا خیر؟ علاوه بر آن وکلای مجرب و متخصص قادرند نتیجه احتمالی دعوا شما را  تا حدودی پیش بینی نمایند و در روند رسیدگی و تسریع آن، نقش موثر و مثبتی ایفا کنند.

    پس اگر شما هم قصد دریافت حقوق قانونی خود را دارید و می خواهید با یک وکیل درجه یک مشاوره داشته باشید، می توانید از طریق راه ارتباطی ما در وکیل کار 24 با مشاورین و وکلای متخصص در این زمینه ارتباط برقرار نمایید.

    نحوه تنظیم قرارداد و پشتیبانی به چه صورت خواهد بود؟

    مطمئنا تنظیم یک قرارداد خوب یا مطرح کردن هر دعوایی در حوزه قراردادها یا دفاع از آن، به فراخور خود مستلزم پرداخت هزینه هایی خواهد بود.

    در پرونده ها مختلف دیده شده که خواهان پرونده بعد از پرداخت تمام هزینه ها، به دلیل نقص در مدارک یا عدم توجه به محتویات پرونده برای ارائه استدلال های قوی چه در مقام دفاع و چه در مقام مطالبه حق، دادخواستش با قرار رد مواجه می گردد.

    بی توجهی به تنظیم قرارداد، تبعات جبران ناپذیری را برایش به همراه دارد و علاوه بر هدر رفت هزینه، زمان زیادی را نیز صرف فعالیتی بیهوده نموده است.

    میانگین امتیازات ۵ از ۵
    از مجموع ۱ رای

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

    دکمه بازگشت به بالا