قرارداد کار

5 نکته مهم هنگام تنظیم قرارداد عدم افشا اسرار و محرمانگی NDA

  • در روابط بین کارگر و کارفرما ملاک اصلی تنظیم قرارداد می‌باشد. در واقع قرارداد کار جزو مهم‌ترین اصول در روابط کاری به شمار می‌رود که با شرایطی خاص بین طرفین منعقد می‌شود.

    امروزه در سراسر دنیا بسیاری از قرارداد‌های کار بین اشخاص مختلف بسته می‌شود که هر کدام حاوی یک سری مضامین معینی می‌باشند.

    قرارداد‌های کاری با اهداف گوناگونی فی‌ما‌بین طرفین بسته می‌شود که باید تمام اصول و مقررات قراردادنویسی در آن رعایت شود. در صورتی که بین قرارداد طبق اصول و ضوابط تعیین شده منعقد نشود، یقینا در آینده نزدیک مشکلات فراوانی را برای طرفین قرارداد به وجود می‌آورد.

    البته هر نوع قراردادی مقررات خاص خود را دارد و نمی‌توان شرایط کلیه قرارداد‌ها را با یکدیگر مقایسه کرد اما در قانون یک سری شرایط برای تنظیم انواع قرارداد‌ها در نظر گرفته شده است که باید به درستی اجرا شوند.

    زمانی که کارگر و کارفرما در بدو شروع کار اقدام به بستن قرارداد می‌کنند، باید تمامی شرایط و مقررات حوزه کاری را در آن درج کنند. بعد از انعقاد قرارداد، روابط بین کارگر و کارفرما جنبه رسمی پیدا می‌کند و هر کدام موظف به اجرای تعهدات مندرج در قرارداد می‌باشند.

    یکی از مشکلاتی که در حوزه کاری مطرح می‌شود، عدم انجام وظایف قانونی و موارد درج شده در قرارداد می‌باشد. اجرای صحیح مفاد قرارداد جزو وظایف هر یک از طرفین می باشد که در غیر این صورت منجر به ایجاد اختلاف و حتی در مواردی نیز به درگیری ختم می‌شود.

    در قراردادهای کاری به طور صریح ذکر می‌شود که کارگر و کارفرما در قبال یکدیگر چه وظایفی دارند و در محل کار باید چه مقرراتی را رعایت کنند. اما در صورتی که کارگر یا کارفرما به تعهدات خود پایبند نباشد، به لحاظ قانونی هر کدام از طرفین می توانند اقدام به فسخ قرارداد کنند.

    البته فسخ قراردادهای کاری شرایط و مقررات خاص خود را دارد و طرفین به راحتی نمی‌توانند قرارداد منعقد شده را بر هم بزنند.

    تقریبا در تمامی مشاغل در زمان شروع کار بین طرفین قراردادی بسته می‌شود. انعقاد قرارداد منجر به رسمی شدن رابطه بین کارگر و کارفرما می‌شود که معمولا مفاد مندرج در آن به صورت توافقی تعیین می‌شود.

    یقینا هر فردی که وارد یک محیط کاری می‌شود، در وهله اول قرارداد با مقررات مشخص با وی منعقد می‌شود. قرارداد تضمین کننده ادامه کار و فعالیت در هر مجموعه کاری است و به نوعی باعث دلگرمی برای نیروی کار می‌شود. در مجموعه‌هایی که در ابتدا با کارگر قرارداد منعقد نمی‌شود، معمولا هیچ‌گونه تضمینی برای او در ادامه مسیر کاری وجود ندارد و همواره نگران است که در ادامه کار با مشکلات عدیده‌ای مواجه شود.

    در صورتی که بین طرفین قرارداد کاری بسته شود، قطعا تا پایان مدت زمان قرارداد، کارگر می‌تواند به فعالیت و کار مورد نظر خود ادامه دهد و کارفرما نمی‌تواند بدون ارائه دلایل قانونی اقدام به اخراج نیروی کار نماید.

    اگر برای کار به مجموعه یا سازمانی مراجعه کردید که در ابتدا اقدام به انعقاد قرارداد با شما نکردند، تحت هیچ شرایطی با آن‌ها همکاری نداشته باشید زیرا ممکن است در آینده با مشکلات فراوانی در این زمینه مواجه شوید.

    انعقاد قرارداد با کارگر می‌تواند به او انگیزه بیشتری دهد تا وظایف قانونی خود را در محیط کار به درستی انجام دهد. همچنین در نظر گرفتن مزایا و دستمزد بالا در روند انجام کارگر و یا نیروی کار بسیار تاثیر‌گذار می‌باشد.

    در برخی از مشاغل هیچ‌گونه قراردادی با کارگر منعقد نمی‌شود یا در صورت بستن قرارداد با نیروی کار، شرایط و ضوابط قانون در آن رعایت نشده است. این گونه قرارداد‌ها قطعا برای طرفین مشکلات حقوقی به وجود می‌آورد.

    برخی از قراردادهای کاری تحت عنوان قرارداد منع افشای اطلاعات یا پیمان نامه عدم افشا بین دو طرف بسته می‌شود که شرایط آن با سایر قراردادها کاملا متفاوت است. در این نوع قراردادها، طرفین اسرار و اطلاعات محرمانه درج شده در قرارداد را افشا نمی کنند که طرفین در جهت حفظ محرمانگی قرارداد با یکدیگر توافقاتی را انجام می‌دهند.

    قراردادهای عدم افشای اسرار و محرمانگی محرمانگی (NDA) پیچیدگی‌های خاصی دارند که در ادامه مطلب با ما همراه باشید تا در این زمینه اطلاعات جامعی را در اختیارتان قرار دهیم.

    عذم افشای اسرار

    تعریف قرارداد کار

    دو طرف اصلی در قرارداد‌های کاری، کارفرما و کارگر می‌باشد. تعریف کارفرما، کارگر و قرارداد کار در قانون کار اشاره شده است که به توضیح آن‌ها می‌پردازیم.

    کارگر از لحاظ قانون کار کسی است که به هر عنوان در مقابل دریافت حق‌السعی اعم از مزد، حقوق، سهم سود و سایر مزایا به درخواست کارفرما کار می‌کند.

    کارفرما شخصی است حقیقی یا حقوقی که کارگر به درخواست و به حساب او در مقابل دریافت حق‌السعی کار مورد توافق را انجام می‌دهد.

    به موجب ماده 7 قانون کار، قرارداد کار عبارت است از قرارداد کتبی یا شفاهی که به موجب آن کارگر در قبال دریافت حق‌السعی کاری را برای مدت موقت یا مدت غیر ‌موقت برای کارفرما انجام می‌دهد.

    در قراردادهای کار از هر نوع که باشد، کارفرما و کارگر در قبال یکدیگر دارای وظایف قانونی می‌باشند که موظف به رعایت و اجرای صحیح آن‌ها هستند. با توجه به توافقات انجام شده بین کارفرما و کارگر نوع قرارداد بین آن‌ها مشخص شده و در نهایت قرارداد کار منعقد می‌شود.

    قرارداد کاری که بین کارگر و کارفرما تنظیم و سپس به امضا طرفین می‌رسد، در واقع حوزه کاری و دیگر مسائل مهم مربوط به فعالیت را مشخص می‌کند.

    لازم به ذکر است که قرارداد کار در حکم سند رسمی است که در صورت بروز اختلاف و مشکل بین طرفین می‌توانند به آن استناد کنند. در واقع قرارداد کار نوعی اطمینان خاطر برای کارفرما و کارگر به وجود می‌آورد که هر شخصی در هر حوزه کاری باید مطابق با شرایط و مفاد قرارداد عمل نماید.

    با توجه به این‌که قرارداد کار در قانون تعریف شده است، به لحاظ حقوقی معین محسوب می‌شود. از دیدگاه حقوقی، قرارداد معین قراردادی است که شرایط و چهارچوب آن در قانون تعریف شده است و نمی‌توان برخلاف شرایط آن توافق کرد.

    آشنایی با قرارداد عدم افشا اسرار و محرمانگی

    قرارداد عدم افشا اسرار و محرمانگی نوعی از قراردادهای کار به شمار می‌روند که تحت شرایطی از پیش تعیین شده بین طرفین منعقد می­‌گردد. این نوع قرارداد با اصطلاح لاتین آن به نام NDA نیز شناخته می‌شود.

    عبارت NDA مخفف Non Disclosure Agreement یا همان توافق نامه منع افشا است. منظور از منع افشا، عدم افشای اطلاعات محرمانه تجاری طرف یا طرفین در این پیمان نامه یا قرارداد است. به بیان دیگرNDA  یک نوع از قرارداد جانبی بین دو یا چند طرف است.

    امکان انعقاد چنین قرارداد‌هایی بدون امضا طرفین هم وجود دارد اما باید به این نکته توجه داشت که عدم امضای قرارداد NDA ممکن است سبب شود اطلاعات حساس تجاری طرفین در دسترس سایرین قرار گیرد. این افراد ممکن است از اطلاعات تجاری مندرج در قرارداد به نفع خود استفاده یا سوء‌استفاده کنند.

    بنابراین تا اینجا متوجه شدیم که قرارداد عدم افشا اسرار به قرارداد NDA نیز معروف است که دو طرف اصلی قرارداد موظف به عدم افشای اطلاعات حساس در قرارداد می‌باشند.

    امروزه در بسیاری از کسب و کارهای دنیا قرارداد منع افشا اسرار بین اشخاص مختلف بسته می‌شود که کارایی آن هر ساله در حال افزایش است. این نوع قرارداد می‌تواند بین اشخاص حقیقی یا حقوقی منعقد شود که طرفین باید از افشای اطلاعات و مفاد حساس قرارداد پرهیز نمایند.

    به جهت پیشبرد اهداف کاری نباید اسراسر قرارداد افشا شود و در اختیار دیگران قرار گیرد. اشخاصی که اقدام به بستن قرارداد NDA می‌کنند، یقینا اهدافی را دنبال می‌کنند که در آینده نیز شاهد به وقوع پیوستن آن می‌باشند.

    اطلاعاتی در این نوع قراردادها درج می‌شود که باید محفوظ بمانند و چه بسا تا چندین سال نباید در اختیار عموم مردم قرار گیرند.

    لازم به ذکر است قرارداد‌های منع افشا ممکن است در نهایت منجر به ایجاد خسارات فراوان به طرفین اصلی قرارداد شود. در صورت عدم توجه به ماهیت این نوع قراردادها موجبات خسارت و زیان‌های هنگفت را ناخواسته برای کسب و کار خود ایجاد می کنند.

    پیچیدگی و دشواری قراردادهای عدم افشا اسرار به اندازه‌ای است که حتی اشخاص و شرکت‌هایی که به امضای چنین قراردادهایی اهمیت می‌دهند، فقط عده کمی از چگونگی آن به درستی آگاهی دارند. به همین جهت اشخاصی که قصد بستن قراردادهای منع افشا را دارند، باید به درستی از ماهیت آن اطلاعات لازم را کسب کنند.

    امضای یک قراداد عدم افشا اطلاعات بدون در نظر گرفتن شرایط قانونی آن نه تنها بی اثر می‌باشد بلکه ممکن است مسئولیت‌های حقوقی ناخواسته‌ای را متوجه شرکت یا سازمان طرف قرارداد کند.

    محرمانگی

    انواع قرارداد عدم افشا اسرار (NDA)

    قرارداد عدم افشا اسرار و محرمانگی یک نوع توافق کاری بین اشخاص مختلف به شمار می‌رود که به لحاظ قانونی قابل اجرا است. این نوع قرارداد به صورت کاملا محرمانه بین طرفین به امضا می‌رسد و تنها دو طرف اصلی در قرارداد از ماهیت و اطلاعات آن آگاهی کافی دارند.

    با امضای قرارداد عدم افشا کلیه اشخاص طرف قرارداد موافقت می‌کنند تا از بروز اطلاعات درج شده در قرارداد اجتناب ورزند و به طور کامل از آن محافظت کنند. امضای چنین قرارداد‌هایی می تواند به جلوگیری از بروز مشکلات فراوان در این زمینه کمک کند.

    در صورت عدم توافق در این زمینه اطلاعات حساس قرارداد فاش می‌شود و اشخاص دیگر می‌توانند به اسرار آن دسترسی پیدا کنند.

    یک توافق‌نامه عدم افشاگری به گیرندگان اطلاعات اختصاصی اجازه می‌دهد تا بدانند که شما از محرمانه بودن انتظار دارید و به شما این امکان را می‌دهد که در صورت نقض قرارداد اقدامات قانونی را انجام دهید.

    قرارداد عدم افشا یا NDA انواع مختلفی دارد که در این بخش قصد داریم به معرفی آن ها بپردازیم. این نوع قراردادها به صورت یک طرفه یا دو طرف می‌باشند و از این دو حالت خارج نیستند.

    قرارداد منع افشا یک طرفه به این معنا است که حفظ اسرار و اطلاعات حساس قرارداد توسط یک طرف قرارداد صورت می‌گیرد اما در قرارداد منع افشا دو طرفه، محرمانگی و منع افشا اطلاعات و اسرار متوجه هر دو طرف قرارداد می‌باشد.

    انواع قراردادهای منع افشا اسرار و محرمانگی به شرح زیر می‌باشند:

    قرارداد NDA دو‌ طرفه

    در قرارداد عدم افشا دو‌طرفه، بین طرفین اصلی قرارداد توافق می‌شود که از اسرار و اطلاعات مهم درج شده محافظت کنند و آن را در اختیار دیگران قرار دهند. در واقع در این نوع قرارداد، منع افشا اسرار و محرمانگی متوجه طرفین می‌باشد.

    به این نوع از قرارداد NDA قرارداد عدم افشای متقابل یا پیمان منع افشای دو جانبه هم گفته می‌شود. در واقع دو طرف قرارداد در خصوص نحوه و چگونگی عدم افشا اسرار به توافق می‌رسند و آن را با یکدیگر به اشتراک می‌گذارند.

    به طور مثال فرض کنید دو شرکت یا دو سازمان اطلاعات و دانش تجاری خود را با یکدیگر به اشتراک می‌گذارند و در این زمینه مقررات و شرایطی را در جهت حفظ اطلاعات و اسرار قرارداد تعیین می‌کنند.

    در هر صورتی اطلاعات و موارد مندرج در قرارداد، متوجه هر دو طرف می‌شود و در خصوص محفوظ ماندن اسرار و اطلاعات مهم قرارداد مسئولیت دارند.

    قرارداد NDA یک‌ طرفه

    قرارداد عدم افشا یک‌طرفه بر خلاف قرارداد نوع قبلی، مسئولیت حفظ اطلاعات و عدم افشا اسرار بر عهده یکی از طرفین قرارداد می باشد.

    در واقع محفوظ ماندن و عدم افشای اطلاعات قرارداد متوجه یکی از طرفین می‌باشد و طرف مقابل در این زمینه مسئولیت ندارد. قرارداد عدم افشا یک طرفه پیمان منع افشای غیر متقابل یا پیمان NDA یک جانبه هم گفته می‌شود.

    فرض کنید قرارداد کاری بین کارفرما و پیمانکار بسته شده است. در این صورت حفظ اطلاعات و عدم افشای اسراسر قرارداد برعهده کارفرما قرار می‌گیرد و طرف مقابل یعنی پیمانکار در این زمینه نقشی ندارد. این نوع قرارداد مصداق بارزی از قرارداد عدم افشا یک‌طرفه به شمار می‌رود.

    موارد مندرج در قرارداد منع افشا اسرار (NDA)

    در قرارداد های منع افشا اسرار مانند سایر قرارداد های کاری یک سری مفاد و موارد مهم در آن درج می‌شود. این‌گونه مفاد در همان ابتدای قرارداد بین طرفین توافق می‌شود و در نهایت به صورت مکتوب در قرارداد درج می‌شود. موارد زیر در قرارداد NDA درج می‌شود:

    1. مشخصات طرفین
    2. موضوع قرارداد
    3. زمان شروع و خاتمه
    4. شرایط و تعهدات طرفین
    5. دارای طبقه بندی بودن
    6. حدود مالکیت اطلاعات
    7. اعتبار حقوق و محدودیت‌ها
    8. جبران خسارت

    مشخصات طرفین اصلی قرارداد می‌بایست به طور کامل درج شود. در صورتی که یکی از طرفین یا هر دو طرف قرارداد اشخاص حقوقی باشند، باید تمام مشخصات از قبیل نام شرکت، زمان تأسیس شرکت و سایر اطلاعات لازم قید گردد.

    موضوع قرارداد می‌بایست به طور صریح و واضح قید شود. در واقع موضوع قرارداد باید معین باشد در غیر این صورت قرارداد منعقد شده بین طرفین به لحاظ حقوقی و قانونی اعتبار ندارد.

    زمان شروع و خاتمه یافتن قرارداد نیز باید توسط طرفین توافق شود و سپس در ضمن قرارداد درج گردد. زمانی که طرفین قصد امضای قرارداد منع افشا را داشته باشند، می‌بایست تاریخ شروع و پایان مدت زمان انجام پروژه مورد نظر را در قرارداد کتبا ذکر کنند.

    منظور از حدود مالکیت اطلاعات در واقع همان تعیین کردن نوع قرارداد منع افشا می‌باشد. به بیان دیگر دو طرف اصلی قرارداد باید یک‌ طرفه یا دو‌طرفه بودن قرارداد مزبور را تعیین نمایند. در این صورت میزان مالکیت اشخاص در حفظ اطلاعات و اسرار قرارداد مشخص می‌شود.

    جبران خسارت از دیگر مواردی است که در قرارداد منع افشا یا NDA ذکر می‌شود. در صورتی که هر دو طرف قرارداد ملزم به محافظت و عدم افشای اسرار و اطلاعات قرارداد باشند و به نوعی محرمانگی چنین قرارداد‌هایی متوجه هر دو طرف باشد، در صورت افشای تمام یا بخشی از اسرار قرارداد توسط یکی از طرفین ملزم به جبران خسارت به طرف مقابل می‌باشد.

    در این نوع قرارداد طرفین متعهد به حفظ اطلاعات و اسرار می‌باشند و اگر یکی از طرفین چنین اطلاعاتی را افشا کند، باید خسارت وارد شده را جبران کند.

    محرمانگی

    قرارداد NDA در غالب قرارداد های خصوصی و دولتی

    قراردادهای عدم افشا یا NDA می تواند در غالب قراردادهای خصوصی یا دولتی قرار گیرد. بدین معنا که این نوع قراردادها می‌تواند بین اشخاص حقوقی خصوصی و دولتی منعقد شود که در این صورت ممکن است هر دو طرف قرارداد شرکت و سازمان‌های دولتی یا خصوصی باشند.

    به طور مثال شرکت همراه اول می‌تواند با یکی از شرکت‌های مطرح بازاریابی در کشور قراردادی تحت عنوان قرارداد عدم افشا اسرار و محرمانگی منعقد کند که در این صورت تمام شرایط و ضوابط مذکور می‌بایست توسط طرفین به درستی اجرا شود.

    با توجه به اهمیت موضوع قرارداد عدم افشا اسرار و محرمانگی در قالب قراردادهای خصوص و دولتی به تعاریف این گونه قرارداد‌ها می پردازیم.

    قرارداد دولتی

    قرارداد دولتی همانطور که از نام آن پیدا است، کارفرما ارگان و سازمان دولتی است که شرایط و مقررات مشخصی برای آن در نظر گرفته شده است.

    قراردادهای دولتی به 3 بخش قرارداد رسمی، قرارداد پیمانی و قرارداد خدماتی تقسیم‌بندی می‌شوند.

    در قراردادهای رسمی که بهترین نوع قرارداد دولتی نیز به شمار می‌رود، کارمند به صورت دائمی در دستگاه دولتی مشغول به کار می شود و مطابق قانون میزان درآمد و مزایای مشخصی را دریافت می‌کند.

    نیرو های کار پیمانی برای امور تصدی‌گری در ادارات استخدام خواهند شد و مشمول آیین‌نامه استخدام پیمانی و صندوق تامین اجتماعی می‌‌باشند.

    نوع دیگری از قرارداد دولتی، قرارداد خدماتی است که در زمینه ارائه خدمات و پشتیبانی می‌باشد و نیروهایی که متقاضی فعالیت در بخش‌های پشتیبانی سازمان‌های دولتی هستند، جذب خواهند شد.

    قرارداد خصوصی

    قراردادهایی که ارتباطی با دستگاه‌ها و ادارات دولتی نداشته باشند، در زمره قرارداد خصوصی قرار می‌گیرند.

    قرارداد‌هایی که با شرکت و مؤسسات غیر‌دولتی منعقد می‌شود، جز قرارداد خصوصی به شمار می‌روند. قراردادهای خصوص همانند قرارداد دولتی تحت پوشش نظام استخدامی قانون کار هستند و از این جهت حداقل حقوق پرداختی به کارکنان باید مطابق قانون وزارت کار باشد.

    کارفرما را می‌توان وجه تمایز قرارداد خصوصی با قرارداد دولتی تلقی کرد. در قرارداد خصوصی، کارفرما می‌تواند شرکت یا موسسه غیر دولتی باشد اما در قرارداد دولتی کارفرما همان ادارات و دستگاه‌های دولتی هستند.

    نکات مهم در تنظیم قرارداد عدم افشا اسرار

    قرارداد‌های عدم افشا اسرار نیز مانند سایر قرارداد‌ها حاوی یک سری نکات بسیار مهم و ضروری هستند که در تنظیم قرارداد باید به آن‌ها اشاره کرد.

    • در صورت انعقاد قرارداد همکاری با کارمندان، مراجعین و مشتریان و ارائه‌دهندگان خدمات، حتما امضای یک قرارداد حفظ محرمانگی اطلاعات و منع افشا NDA را در نظر بگیرید.
    • نسخ قرارداد را به صورت همزمان به امضا برسانید و از یکسان بودن هر دو نسخه آگاهی کامل داشته باشید.
    • نسخه‌هایی که از پیش آماده شده را امضا نکنید یا در صورت الزام حتما به صورت کلمه به کلمه جهت یکسان بودن تطبیق دهید.
    • در متن قرارداد الزاما حدود مالکیت اطلاعات و جبران خسارت را قید کنید در غیر این صورت در ادامه مسیر‌ کاری با مشکلات فراوانی مواجه خواهید شد.
    • پیش از امضای قرارداد منع افشای اطلاعات به یک جانبه بودن یا دو جانبه بودن این نوع قرارداد توجه ویژه داشته باشید.
    • در صورت عدم قید جبران خسارت در قرارداد، در صورت افشا اسرار از جانب طرف مقابل تحت هیچ شرایطی نمی‌توانید از وی مطالبه خسارت کنید.
    • اگر قصد دارید اطلاعات محرمانه را با شخص یا شرکت دیگری به اشتراک بگذارید، باید از آن‌ها بخواهید توافق‌نامه عدم افشاگری را امضا کنند.
    • در قراردادهای عدم‌افشا اسرار سعی کنید تا حد ممکن سخت‌گیرانه عمل کنید و مسئولیت رو متوجه همه افراد و اشخاص کنید.

    حفظ اسرار کاری

    آیا برای تنظیم قرارداد عدم افشا اسرار وجود وکیل الزامی است؟

    به طور کلی اخذ وکیل در ارتباط با تنظیم انواع قرارداد‌های کاری به اختیار طرفین انجام می‌شود و هیچ الزامی قانونی در این زمینه برای طرفین وجود ندارد. در واقع قانون طرفین قرارداد را ملزم به گرفتن وکیل نکرده است و همه این موارد به اراده و اختیار دو طرف بستگی دارد. به همین سبب وجود وکیل در این زمینه الزامی نمی‌باشد.

    داشتن وکیل در تنظیم قراردادهای عدم افشا اسرار یا NDA می تواند به اصحاب قرارداد کمک زیادی کند و با توجه به علم بالای وکلای متخصص تنظیم قرارداد کار، قطعا داشتن وکیل به نفع خواهان و یا خوانده دعوی است؛ اما ممکن است به دلایل گوناگون شرایط داشتن وکیل برای همه افراد فراهم نباشد.

    تنظیم قراردادهای کار اصولا توسط وکلا و کارشناسان حقوقی مجرب انجام می‌شود و باید کلیه شرایط و ضوابط قانونی در آن رعایت شود.

    به همین جهت تنظیم قرارداد عدم افشا اسرار و محرمانگی (NDA) را می‌توانید به عهده سایت وکیل کار 24 قرار دهید تا به بهترین شکل ممکن نحوه تهیه و تنظیم آن صورت گیرد.

    وکیل کار 24 با تجربه چندین ساله در زمینه تنظیم انواع قراردادهای کار از جمله قرارداد منع افشا اسرار می‌تواند شما را در این زمینه یاری نماید.

    با توجه به این که تنظیم اینگونه قراردادها مستلزم رعایت اصول و تشریفات قانونی خاصی است، به شما توصیه می‌کنیم تهیه و تنظیم انواع قرارداد‌های کار را به سامانه ما بسپارید.

    مشاوره حقوقی در مورد نحوه تنظیم قرارداد NDA

    مشاوره‌های حقوقی آنلاین یا تلفنی مزیت‌های فراوانی دارد که برخورداری از شرایط مناسب اطلاعات حقوقی امکان‌پذیر است.

    از طریق مشاوره حقوقی می‌توان اطلاعات لازم در مورد نحوه تنظیم قرارداد کار از جمله قرارداد NDA را کسب کرد. در واقع با کمترین هزینه و در کوتاه‌ترین زمان ممکن می‌توان بهترین قرارداد کاری را تنظیم کرد.

    سایت وکیل کار 24 با بهره‌مندی از مشاوران و کارشناسان مجرب و متخصص در حوزه حقوق کار و ارائه خدماتی نظیر مشاوره‌های تخصصی حقوقی، می‌تواند شما را در تمامی مراحل تنظیم قرارداد کار راهنمایی نماید.

    مشاوره حقوقی در ارتباط با تنظیم قرارداد کار توسط سامانه به صورت تخصصی انجام می‌شود و یقینا می‌توانید به نتیجه دلخواه خود برسید.

    در هر صورت برای کسب مشاوره حقوقی در حوزه قوانین کار و تنظیم انواع قرارداد‌های کاری می‌توانید با کارشناسان ما در ارتباط باشید.

    منظور از قرارداد عدم افشا اسرار و محرمانگی(NDA) چیست؟

    قرارداد منع افشای اطلاعات یا پیمان نامه عدم افشا نوعی از قرارداد بین دو شخص حقیقی یا حقوقی به منظور توافق در حفظ محرمانگی داده‌ها، اطلاعات و دانش مرتبط با حوزه‌کاری بسته می‌شود.

    چند نوع قرارداد عدم افشا اسرار وجود دارد؟

    قرارداد عدم افشا اسرا یا همان قرارداد NDA دو نوع است: 1) قرارداد NDA یک­طرفه 2) قرارداد NDA دوطرفه

    برای تنظیم قرارداد NDA چه راهکاری را پیشنهاد می‌کنید؟

    برای تنظیم قراردادهای منع افشا اسرار و محرمانگی می‌توانید به سامانه وکیل کار 24 مراجعه کنید و از خدمات و امکانات حقوقی آن بهره‌مند شوید.

    میانگین امتیازات ۵ از ۵
    از مجموع ۲ رای

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

    دکمه بازگشت به بالا